Ούτε σκοτάδι ούτε χάος.
Στο σκοτάδι πρέπει να υπάρχουν μάτια
για να βλέπουν πως υπάρχει,
όπως και για τη σιωπή και για τον ήχο αυτιά,
όπως χρειάζεται ο καθρέφτης τη μορφή που περιέχει.
Ούτε χώρος, ούτε χρόνος. Ούτε καν
κάποια θεότητα που να προνόησε
την αρχέγονη σιωπή της αρχικής νύχτας
του χρόνου, που θα είναι αέναος.
Το μεγάλο ποτάμι του Σκοτεινού Ηράκλειτου
δεν έχει αρχίσει την αμετάκλητη ροή του
που από το παρελθόν ξεχύνεται στο μέλλον,
κι από τη λησμονιά κυλάει στη λησμονιά.
Κάποιος υποφέρει. Κάποιος ικετεύει.
Και ύστερα η ιστορία του κόσμου. Τώρα.
J. Borges
