Εις τον κρατήρα αυτόν από αγνόν ασήμι -
που για του Ηρακλείδη έγινε την οικία,
ένθα καλαισθησία πολλή επικρατεί -
ιδού άνθη κομψά, και ρύακες, και θυμοί,
κ' έθεσα εν τω μέσω έναν ωραίον νέον,
γυμνόν, ερωτικόν μες στο νερό την κνήμη
την μια του έχει ακόμη.- Ικέτευσα, ω μνήμη,
να σ' εύρω βοηθόν αρίστην, για να κάμω
του νέου που αγαπούσα το πρόσωπον ως ήταν.
Μεγάλη η δυσκολία απέβη επειδή
ως δέκα πέντε χρόνια πέρασαν απ' την μέρα
που έπεσε, στρατιώτης, στης Μαγνησίας την ήτταν.
Κ. Καβάφης
