Ωδή στον Υπαινιγμό της Αθανασίας

Υπήρχε μια εποχή
όταν ο λειμώνας, το σύδεντρο και το ρυάκι
η γη
και κάθε κοινή θέα
μου φαίνονταν
λουσμένα σε ουράνιο φως!
Η δόξα και η φρεσκάδα
ενός ονείρου...

Δεν είναι πλέον όπως τότε

Οπουδήποτε κι αν στρέψω το βλέμμα μου
νύχτα ή μέρα
τα πράγματα που αντίκρισα
δεν μπορώ πια ν’αντικρίσω

Υπάρχει όμως ένα δέντρο
μονάχα ένα
απ’τα πολλά
ένα μοναχικό λιβάδι
που ατένισα
αμφότερα μου μίλησαν
για ό,τι χάθηκε

Ο πανσές στα πόδια μου
την ίδια ιστορία επαναλάμβανε

Σε ποιο μέρος δραπέτευσε
το λαμπρό όραμα;

Που βρίσκεται τώρα
η δόξα
και το όνειρο;

W. Wordsworth